Edward van de Vendel verrast met iets wat we nog niet eerder van hem lazen: een sprookje. Maar zoals we van hem gewend zijn, is het geen gewoon verhaal. Hij noemt het zelf “een klein onderzoek naar wat we kunnen doen tegen harde leiders.”

Het sprookje neemt ons mee naar een kasteel waar prinsje Luciano wordt geboren. Zijn vader, de koning, leeft voor oorlog en vernietiging. Voor liefde of aandacht voor zijn zoon is er geen ruimte. Alle aandacht van de koning gaat naar een eindeloze oorlog met de buurlanden. Luciano groeit op onder de hoede van een oude kokkin en enkele lakeien, diep weggestopt in de achterkamers van het paleis. Wanneer blijkt dat hij een magische gave bezit, wordt de koning snel ingelicht. Maar de koning reageert niet met trots. Hij beveelt dat Luciano nog verder geïsoleerd moet worden. Ondanks alle bevelen van de koning blijven de kokkin en een trouwe bewaker hem helpen. Ze komen zelfs met een plan om Luciano te helpen in opstand te komen tegen het geweld en de woede van zijn vader. 

Dit is een verhaal dat klein begint, maar groots aanvoelt. Het is een sprookje over hoop in donkere tijden, over durven opkomen tegen grote en sterke machten. De illustraties van Martijn Van der Linden maken het geheel nog rijker: schilderachtig, warm en vol details die het verhaal laten ademen. 

Van de Vendel en Van der Linden brengen samen een groot verhaal op klein formaat dat niet alleen kinderen, maar ook volwassenen raakt. Een verhaal dat fluistert: zelfs het kleinste licht kan verschil maken. Een hoopvolle boodschap in de huidige donkere realiteit.