Dit boek laat zien dat je niet veel woorden nodig hebt om samen met het hoofdpersonage een intense rollercoaster van emoties te doorlopen. De vormgeving suggereert dat het boek vol poëtische verzen staat, maar in werkelijkheid zijn de meeste stukken fragmenten uit Mels gedachten en ervaringen. Ze zijn direct, zonder opsmuk, en dat werkt juist goed. Deze rechttoe rechtaan schrijfstijl in de vorm van het vrije vers maakt het verhaal toegankelijk, ook voor lezers die niet veel leeservaring hebben of liever geen uitgebreide teksten lezen.

Het boek leest soepel, maar behandelt een zwaar onderwerp: de keuze voor abortus. Als tiener leef je volledig met Mel mee. De korte, fragmentarische teksten weerspiegelen de chaos in haar hoofd, en dat gevoel kan de lezer sterk overnemen. Ze worstelt met de grote vragen: wel of geen abortus, verder met haar vriend of niet, en wat zal haar vader ervan vinden? Daarnaast vraagt ze zich af wie ze is en wat ze echt wil in het leven. Dit zijn herkenbare vragen voor veel tieners, waardoor het boek niet alleen indringend, maar ook bijzonder invoelbaar is.

De eenvoudige tekeningen en de informatie in het nawoord zijn een fijne extra aan dit boek.