9+ | 2006
Van Goor
ISBN 90-00-03731-X
FICTIE , 206 p. , €13.95
gebonden 1e druk
Vind dit boek in je bibliotheek!
waar in de bibliotheek
Lijst boekhandels
tweedehands boeken

Tom Piekepol en de schat van Kartoni

Tosca Menten (auteur) Elly Hees (illustrator)

Het is Tom zijn geluksdag: zijn ouders gaan op vakantie naar Mexico en hij mag niet mee. Hij mag bij zijn lievelingstante gaan logeren en dat is voor Tom altijd feest. Althans dat was het plan, want op het laatste nippertje belt tante Nel dat ze ziek is en niet voor hem kan zorgen. Zijn chagrijnige, gemene moeder krijgt echter het lumineuze idee hem in een ziekenhuis achter te laten. Maar Tom is niet ziek en zijn moeder betaalt een dokter om tien dagen voor Tom te zorgen. Die brengt hem onder in een bejaardentehuis, op afdeling Q, waar behoorlijk vreemde figuren huizen. Tom deelt de kamer met meneer Kartoni, die doet alsof hij een garnaal is, maar eigenlijk op zoek is naar de erfenis van zijn overleden oudtante. In één van de pootjes van een oud kastje zit een schat verborgen en dat kastje bevindt zich in het tehuis. Tom besluit meneer Kartoni te helpen, maar ze zijn niet de enigen die door de gangen en kamers van het gebouw dwalen op zoek naar de kostbaarheden. Het wordt geen vervelende, saaie tijd, maar een vakantie vol spanning en intriges. Het verhaal leest vlot en je wordt al snel meegesleept in een spannend avontuur. Het is allemaal behoorlijk absurd, want welke moeder bedenkt nu zoiets om van haar zoon af te geraken? Alle andere personages zijn al even kleurrijk en minstens even gek, ware karikaturen die je waarschijnlijk liever niet tegenkomt: de lieve tante Beppie met haar kat en twee gipsen handen, de verwarde Appie met zijn pralines, de gemene zuster Olie met haar kale kop en Corina die wel erg bijgelovig is, om nog maar te zwijgen van meneer Kartoni die op zijn oude dag droomt van een zeiljacht en Tom meesleept in zijn niet ongevaarlijke zoektocht. Het verhaal neemt af en toe verrassende wendingen, maar is ook erg onrealistisch, overdreven en onmogelijk en het is er af en toe net iets over, zoals de scène in het mortuarium. Geïllustreerd met zwart-witprenten die tussen de tekst door zijn opgenomen en er nauw bij aansluiten. Het boek is een beetje overbodig opgedeeld in vier delen die elk een aantal genummerde hoofdstukken bevatten.

Sieglinde Duchateau
Avontuur | Bejaarden