In Reservekinderen neemt Joke Eikenaar je mee naar het middeleeuwse hertogdom Gelre. Wanneer hertog Reinoud van Gerle er in 1371 overlijdt, lijkt zijn bastaardzoon Jon een toekomst vol macht en zekerheid tegemoet te gaan. Hij is officieel erkend, en hertogin Machteld van Gerle draagt hem zelfs voor als adoptiezoon. Maar die beloftevolle start wordt al snel overschaduwd door de machtsstrijd die losbarst wanneer ook Machtelds zus Maria aanspraak maakt op de troon. Zij hoopt haar positie te versterken door de vier bastaardkinderen van hun eerder overleden broer Eduard van Gerle op te sporen. Kinderen die spoorloos verdwenen lijken. Voor Jon en Machteld staat er veel op het spel, en zo begint een geheime zoektocht die gevaarlijker blijkt dan verwacht.

Eikenaar vertelt haar verhaal via meerdere perspectieven en verdeelt het in drie delen en een epiloog. De korte hoofdstukken, voorzien van plaats- en tijdsaanduidingen, schetsen een helder beeld van de politieke vetes en het dagelijkse leven in de middeleeuwen. Terwijl Jon op jacht gaat naar de vermiste kinderen, volg je tegelijkertijd de vier andere bastaards, Maura en haar broertjes, die alles inzetten om onzichtbaar te blijven.

Parallel daaraan ontvouwt zich het verhaal rond Herbern van Putten, heerser over een deel van het rijk waar de zussen Machteld en Maria strijd voeren. Vanuit zijn roofslot Puttenstein probeert hij zijn adellijke invloed uit te breiden door strategische huwelijken te arrangeren. Zijn arrogante optreden wakkert echter de woede van de bevolking aan, met gewelddadige conflicten tot gevolg. Deze verhaallijn biedt een intrigerende inkijk in het adellijke bestaan. Ze schetst een beeld van de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen en de manier waarop lichamen en levens in de middeleeuwen inzet van machtspolitiek of persoonlijk vertier konden worden.

Het vraagt tijd en ook concentratie om de relaties duidelijk te zien. Maar eenmaal vertrouwd met de namen en verwantschappen ontvouwt zich een meeslepende geschiedenis die zich bijna filmisch laat lezen. Eikenaar schrijft met oog voor detail: van kleding en eetgewoonten tot geneeswijzen en woonomstandigheden, de middeleeuwen komen volledig tot leven. Tegelijkertijd schenkt ze aandacht aan de innerlijke belevingswereld van haar personages, waardoor het contrast tussen macht en moraal en de kwetsbare positie van de zogenaamde ‘reservekinderen’ indringend voelbaar wordt.

Reservekinderen is gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis, wat het verhaal een extra laag geloofwaardigheid geeft. De kaarten, namenlijst en woordenlijst achterin het boek vormen daarbij een waardevolle ondersteuning.

Voor wie graag leest en houdt van historische verhalen is dit een rijk, gedetailleerd en meeslepend historisch verhaal dat de lezer moeiteloos terugvoert naar een tijdperk vol intriges, ongelijkheid en overlevingsdrang.