10+
FICTIE
Vind dit boek in je bibliotheek!
waar in de bibliotheek
Lijst boekhandels
Bekijk op bol.com

Max van Mars en de planeet l.e.u.k.

Op een dag stond Max naast zijn ruimteschip in een tuin. Hij herinnerde zich dat hij tussen twee ouders zat op een bankje in de tuin. Max is een Martiaan, hij hield dit geheim. Op school had meester Sterk het behoorlijk moeilijk met hem, omdat Max vond dat er altijd moest gespeeld worden. Hij had een missie: het leven op aarde leuker maken. Hij heeft succes bij zijn vrienden, tot die gaan puberen en al hun aandacht op de meisjes richten. Voor Max zijn zijn vrienden nu Hormonianen. Hij ontwerpt een machine om zijn vrienden op andere gedachten te brengen, namelijk spelen in plaats van verliefd zijn, verkering zoeken en zoenen. Max raakt bevriend met een meisje, Juul, die ook zoals hij uit is op echt spelen. De vader van Juul, Grote Beer, bouwt die machine. Het wordt een imposant ruimtetuig dat maar niet van de grond kan komen. Uiteindelijk ontdekt Max in de vriendschap met Juul dat je iemand graag kunt zien en dat dit met spelplezier kan samengaan. Als happy end sluiten de jongens bij het spel en de leuke experimenten aan.

Het verhaal is heel langdradig, tot p.58 gebeurt er niets noemenswaardig. Vanaf het moment dat Max het meisje Juul en haar vader Grote Beer ontmoet, komt het verhaal op dreef. Er zitten goede vondsten in het scenario, maar het is uitgesponnen en de vele herhalingen maken het saai.

Het plot wordt zo gedetailleerd beschreven dat de spanning weg is. De innerlijke strijd waarbij Max koste wat kost klein wil blijven, is goed uitgewerkt met het personage Max komende uit Mars. De hoofdrolspeler Max fungeert de hele tijd in die fantasie en pas op het einde, in de confrontatie met de sterke persoonlijkheid van Juul, aanvaardt hij zichzelf.

De taal is stroef met soms complexe zinnen. Bijvoorbeeld op p. 38: “Wat zoiets betekende als dat de omstandigheden waar Max zich in begaf aan het veranderen waren.” p. 50: “ Het was duidelijk dat hij niet wist hoe nu verder”. Storend zijn de vele typefouten waarbij de zinsconstructie niet klopt of er een woord ofwel ontbreekt of er teveel aan is. Het lijkt soms op een te letterlijke vertaling uit het Engels.

Hilde Ramboer
Anders zijn | Vriendschap | Schoolleven