14+ | 2008
Amsterdam : Querido
ISBN 9789045106083
FICTIE , 303 p. , €14.95
gelijmd
Vind dit boek in je bibliotheek!
waar in de bibliotheek
Lijst boekhandels

Isa's droom

Marco Kunst (auteur)

Dit boek begint als een echt meisjesboek. Je wordt ook helemaal op het verkeerde been gezet door de titel en de (lelijke) kaft. Isa is een nurkse puber, boos op heel de wereld maar vooral op haar moeder. Al snel komen we te weten waarom ze zo down is: ze heeft kort voordien meegedaan aan een soort ontdek–de-ster-zangwedstrijd, en is daar jammerlijk afgegaan met heel negatieve commentaar van de jury bovenop. Aangezien een zangcarrière haar droom is, een hele opdoffer. Thuis is het ook niet zo leuk. Haar moeder zit haar heel de tijd op de huid; er hangt nog verdriet in huis om haar oudere broer, die een paar jaar daarvoor is verongelukt. Meer in een bui dan omdat ze het echt meent, neemt Isa een aantal slaappillen van haar moeder in. Ze valt in een diepe slaap en pas na een paar uur vindt haar familie haar en wordt ze in een coma naar het ziekenhuis gebracht. Dan begint het verhaal eigenlijk pas echt. Isa komt tot leven in haar Binnenland, een uitgestrekt gebied waar associaties, herinneringen en hersenspinsels rondwaren, waar haar levensboom staat maar ook de lege landen zijn en het innerlijk oog, de geestgronden en de motorische jungle. Ze komt er ook haar overleden broer tegen. Die is dan wel een Nagedachtenis, maar in het Binnenland kan dat niet deren. Haar broer maakt haar duidelijk dat het hele Binnenland in gevaar is: haar levensstroom viel droog, omdat Alysha, één van de verschijningen/beeltenissen van Isa zelf, van haar oorspronkelijke droom - een zangeres en een ster worden - een starre obsessie heeft gemaakt. Vanuit de Image Buildings probeert Alysha nu heel het Binnenland te beheersen, alles te onderwerpen aan die ene dwanggedachte: het koste wat het kost te maken. Maar ja, mensen hebben ook nog hun gevoelens en verbeelding, om nog niet te spreken van alles wat we wegduwen en willen vergeten. Daar heeft het Binnenland de provincie Drongeland voor. Alle wezens die daar wonen, komen ’s nachts tot leven en beginnen rond te spoken. Aanvankelijk is Isa helemaal niet geneigd om haar broer te geloven. Ze vindt Alysha en dus ook haar eigen Alysha-deel fantastisch. Maar naarmate ze door het Binnenland trekken en Isa oude bekenden tegenkomt - zoals het paard waar ze lang mee heeft gereden, een hondje van vroeger en warempel een kinderlijke versie van zichzelf, voor het gemak Ies genoemd - begint ze toch te twijfelen. Ook gebieden als de velden met Heugens en Voelers zetten haar aan het denken. Als je daar doorloopt, strijken de grassen langs je heen en lossen zaadjes. Elk zaadje is een herinnering of een gevoel. Isa wordt hier helemaal door overspoeld. Ze beseft hoeveel ze is kwijtgeraakt sedert haar kindertijd, hoe de ambitie om zangeres te worden haar heeft losgesneden van wie ze echt is. Ook wordt hoe langer hoe duidelijker dat Alysha dictatoriale trekjes heeft en alles en iedereen wil platwalsen. Haar echte plan is om in plaats van Isa terug te gaan naar de buitenwereld. De oude Isa zal naar Drongeland verbannen worden, maar dan moet ze natuurlijk eerst gevangen worden. Wat volgt, is een spannende race om het te halen van Alysha. Isa en haar broer, zusje en een paar vriendelijke medestanders-Binnenlanders zullen natuurlijk winnen, maar daar draait het feitelijk niet om. Het is de weg die Isa aflegt die telt. Dit is een heerlijk boek om te lezen, ook voor volwassenen, onder andere omdat het bomvol zit met verwijzingen. Naar Freud natuurlijk, want het hele Binnenland is op hem gebaseerd, maar ook naar andere filosofische, mythische en new-agebegrippen. Zo is er de Onbewogen Beweger, er zijn de Mantra’s, een soort hersenspoelers, de tranquilasers, geweertjes waaruit verdovende middelen komen, de Anarchist, Mors en Orfis, de Mythici ... Teveel om op te noemen. Denk nu niet dat het een heel serieus boek is. De schrijver verwijst wel naar bekende figuren, maar geeft ze allemaal een twist. De personages hebben allemaal zo hun typische trekjes, spreken ook vaak een eigen taaltje. Kortom, het is een levendige boel. Het boek doet me wat denken aan 'Het oneindige verhaal' van Michael Ende, waar je ook van de ene verbazing in de andere viel, zonder dat de rode draad uit het oog verloren wordt. Want er gebeurt ontzettend veel: verrassende ontmoetingen, spannende achtervolgingen, flitsende gesprekken, reizen van hot naar her, bespiegelingen. Om dit alles zo naadloos, grappig en meeslepend aan elkaar te breien moet je een straf idee en dito pen hebben!

Els Verlinden
Gevoelens | Opgroeien