Dit boek presenteert zichzelf als een encyclopedie over wraakgeesten, beestengeesten, spooktransporten, levende doden, mediums en spiritisten, beschermgeesten, dolende geesten, plaatsen waar het spookt, en dat van over de hele wereld. Daarnaast bevat het een verhaal over een meisje dat worstelt met haar demonen, een kortverhaal, en een bijkomende pagina info bij elk hoofdstuk.

Op het eerste gezicht oogt dit boek heel aantrekkelijk, door het grote formaat, de feeërieke illustraties, de blinkende accenten op de cover ... Ook binnenin trekken de schutbladen, de verzorgde lay-out, de gekleurde boord bij het begin van elk hoofdstuk, en zeker de paginavullende illustraties in bloedrood, nachtblauw of fluorescerend groen meteen de aandacht. Het zijn kunstwerkjes, vooral wanneer voorwerpen, gebouwen, dieren of natuur afgebeeld zijn –de mensen zijn iets minder geslaagd. De tekst kan me evenwel minder bekoren. Zo opent het boek met een uiterst moeilijke quote: “Een geest is een innerlijk beeld dat een kind verzint, als een ouder duidelijk een pijnlijk, onzegbaar geheim met zich meedraagt, en daarom wordt gekweld door de zielen van de doden.” De weetjes blijven niet hangen, daarvoor zijn ze te willekeurig geselecteerd, te fragmentarisch, te afstandelijk geformuleerd. Of ligt het aan de vertaling dat je een zin krijgt als “Deze spookverschijning duikt in de lucht op als de herhaling van een jachtpartij”?

Doorheen het boek loopt een verhaal over misbruik, in vier delen opgesplitst. Dat betekent dat je bij het eerste deel op je honger blijft zitten, en bij de verdere delen al zoveel andere informatie verwerkt hebt dat je de draad verloren bent. Zoals je van een encyclopedie kan verwachten, is de afsluiter een soort index. Maar onder de noemer “Geesten over de hele wereld” vallen de verhalen die aan het begin van elk hoofdstuk staan, over geesten maar ook over een bus, een toren, een woud.