De avonturen van manke eend en blinde haan

Manke eend leeft helemaal alleen op een binnenplaats. Op een dag komt er plots iemand een kijkje nemen. Het is blinde haan. Haan wil op reis gaan. Hij kent een plek ergens op aarde waar zelfs je geheimste wens ter vervulling gaat. Hij zoekt echter iemand om hem te begeleiden. Het liefst heeft haan een blindengeleidehond maar een manke eend is beter dan niets. Eend heeft ook al van deze plek gehoord. Maar het is een gevaarlijke reis. Velen zijn ernaar op zoek gegaan, maar het liep steeds slecht af. Uiteindelijk besluiten haan en eend samen op stap te gaan. Twee totaal verschillende dieren, die elkaar niet kennen, vertrekken samen op reis. Ze hebben elk hun beperking maar kunnen elkaar ook helpen. De reis verloopt allesbehalve vlotjes. De twee dieren kibbelen voortdurend. Steeds lijkt het erop dat ze de reis zullen stoppen en dat ze elk hun oude leventje opnieuw zullen oppakken. Toch zetten ze door. Ze hebben elkaar nodig om hun einddoel te bereiken.

Dit boekje is heel leuk om voor te lezen. Voor gevorderden is het ook perfect geschikt om zelf lezen. De humor is voor jong en oud. Als lezer herken je jezelf misschien in bepaalde uitspraken van de haan of eend. De situaties zijn grappig, er is een soort leedvermaak. Het is ook heerlijk om te lezen dat eend soms vuurrood wordt. Zoals bijvoorbeeld als haan heel dicht bij eend komt te staan en een vleugel om haar schouder legt. Gelukkig maar dat haan daar niets van kan zien. De daarbij passende illustratie spreekt boekdelen. Ook alle andere illustraties zijn klein maar heerlijk om te bekijken. De plot neemt een onverwachte wending op het einde en geeft aanleiding tot filosofische gesprekken. Het verhaal is vlot geschreven en houdt je aandacht vast. Er zijn geen hoofdstukken maar af en toe begint een nieuwe gebeurtenis met een zin in geel gedrukt. Dat maakt het geheel speels. De reis gebeurt niet zonder hindernissen. Ze moeten door een heel donker bos, over een diepe kloof, over een hoge berg ... Dat zorgt voor een beetje spanning. De taal is verzorgd. Regelmatig lees je zegswijzen zoals "laat die mankepoot maar in haar sop gaar koken", "Als door een adder gebeten". Eigenschappen zoals doorzettingsvermogen en zelfvertrouwen komen aan bod, maar ook verliefdheid en dementie zijn onderwerpen die op een aandoenlijke manier worden beschreven. Veel thema's dus die aanleiding kunnen geven tot mooie gesprekken. Een aanrader voor jong en oud.