Waar verstop je een ster is opnieuw zo’n typisch Oliver Jeffers boek dat meteen zijn eigenzinnige toon laat horen. Jeffers staat bekend om zijn originaliteit en dat voel je hier vanaf de eerste pagina. Het verhaal draait rond een jongen die bevriend is met een ster en een pinguïn, een combinatie die op zich al nieuwsgierig maakt en meteen een glimlach oproept.

Wanneer ze verstoppertje spelen en de jongen even snel de pinguïn wil bevrijden, legt hij de ster in een bootje. Dat kleine, onschuldige moment zet alles in beweging. Voor je het goed en wel beseft, is de ster verdwenen en begint een zoektocht die even speels als spannend aanvoelt. De paniek van het jongetje is herkenbaar en vertederend en als lezer leef je vanzelf met hem mee. De hulp van het marsmannetje, dat dankzij zijn ster-vinder weet waar de ster is aangespoeld, voegt opnieuw een verrassend en fantasierijk element toe. De reis naar de Noordpool leest vlot en licht, en eenmaal daar wordt het verhaal extra warm wanneer blijkt dat de ster ondertussen alweer een nieuw vriendinnetje heeft gemaakt. Dat zorgt voor een zacht maar betekenisvol dilemma over vriendschap en delen.

De oplossing die het marsmannetje bedenkt, is typisch Jeffers: eenvoudig, speels en tegelijk ontroerend. Wanneer beide vrienden de ster samen terugvinden in het donker, voelt dat als een natuurlijk en mooi afrondend moment. Doorheen het hele boek blijft de toon licht en hartverwarmend. De tekeningen zijn eenvoudig maar bijzonder mooi en versterken het verhaal op een natuurlijke manier. Waar verstop je een ster is voor mij een origineel en lief verhaal over vriendschap dat je van begin tot einde met een glimlach leest.