Vuur

Omdat Nouralie (16) niet met Yves naar bed wil, dumpt hij haar. Tegen beter weten in gaat Nouralie toch naar het verjaardagsfeestje van Petra. Yves maakt haar belachelijk, en Nouralie trekt zich terug in de tuin. Daar heeft ze een vreemde ontmoeting met een jongen, wiens gezicht ze niet te zien krijgt. Ze hebben heel wat gemeen, en al snel ontspint zich een drukke e- mailrelatie waarbij ze zich allebei goed voelen. Pas bij hun eerste ontmoeting blijkt dat Odysseus’ gezicht sterk verminkt is. Nouralie laat zich echter niet leiden door zijn uiterlijk; ze neemt hem zoals hij is. Ze heeft wel gevoelens voor hem, maar gezien haar recente ervaring met Yves, is ze nog niet klaar voor een nieuwe relatie. Voor Odysseus is het daarentegen de eerste keer dat iemand zijn persoon boven zijn uiterlijk stelt, en hij staat in vuur in vlam. Dat gaat zelfs zo ver, dat hij een aantal noodzakelijke esthetische ingrepen niet meer wil laten uitvoeren. Nouralie wil in eerste instantie echter alleen maar vriendschap. Na een gesprek met zijn vader beseft ze dat ze Odysseus misschien teveel hoop heeft gegeven. Ze probeert afstand te nemen, maar hij laat haar niet met rust, zodat ze alle contact verbreekt. En dan is Odysseus plots verdwenen. Samen met Nouralie denkt de lezer dat hij zelfmoord gepleegd heeft. Uiteindelijk blijkt dat hij naar de VS geweest is, waar men hem een nieuw gezicht aangemeten heeft. Odysseus heeft daar ook begrepen dat hij Nouralie wat meer tijd moet geven. Maar of er ook iets moois zal bloeien, dat laat de auteur aan de verbeelding van de lezer over. Dit verhaal doet uiteraard sterk denken aan een moderne versie van de Schone en het Beest. De auteur verkent de grenzen van vriendschap en liefde, van droom en werkelijkheid. Nouralie is als personage het best uitgewerkt: ze heeft een standvastig karakter, en tegen alles en iedereen in, laat ze zich er niet toe overhalen iets te doen waar ze nog niet klaar voor is. Het is natuurlijk wel handig dat haar moeder boeken schrijft over adolescentenproblematiek, zodat er in die hoek heel wat ‘goede raad’ gegeven wordt over hoe je met elkaar en met problemen omgaat. Odysseus is naar mijn gevoelen iets te onstuimig en te passioneel. Zijn gevoelens zijn mij te heftig, zijn reacties te overdreven. En om het helemaal compleet te maken, blijkt Nouralie’s beste vriendin Sofie ook nog romantische gevoelens voor haar te hebben. Dat maakt de situatie wel erg complex, al wordt dit aspect slechts zijdelings aangeraakt. Al met al vond ik dit boek, ondanks de te heftige emoties, best te genieten en zet het zeker aan tot nadenken over vriendschap en relaties. Tieners zullen hier zeker van snoepen.