Viti en het vuurtorenpad
Heel vroeg in de morgen beslist Viti om zijn rugzak te pakken en op zoek te gaan naar een nieuwe ring voor zijn moeder. Ze is haar trouwring kwijt geraakt en die was enorm belangrijk voor haar omdat het de herinnering was aan haar overleden echtgenoot. De opa van Viti heeft verteld over kristalleneiland, ideaal voor een ring, dus daar wil hij naartoe. Op zijn pad erheen ontmoet hij heel wat mensen en gaandeweg leert hij zijn overleden papa beter kennen en eindelijk komt hij ook te weten wat er met hem gebeurd is. Hij vindt een ring voor zijn mama, heeft heel wat antwoorden, maar misschien nog het belangrijkste: hij mag terug van de zee houden.
Af en toe verschijnen er boekjes waarbij alles klopt, het verhaal neemt je volledig mee, de tekst is bijna poëtisch, de lay-out is tot in de detail uitgewerkt, de illustraties tillen het boek naar een hoger niveau en voor je het beseft ben je aan de laatste bladzijde. Viti is ongetwijfeld zo een boek. Zinnen als: 'Ons geheugen is een zeef, maar alleen het zand valt erdoor, de mooiste schelpen en stenen blijven liggen', maken lezen tot een feest. Regelmatig worden er zee-weetjes opgeschreven, leuke weetjes die dan ook nog vaak met een fijne tekening onderaan de bladzijde worden uitgelegd. Je leert de zee op een andere manier kennen, vaak op een filosofische manier. De illustraties ondersteunen dat volledig en laten je wegdromen. Prachtig hoe de 'kathedraal van de zee' wordt afgebeeld: geen alledaags tekeningetje maar illustraties met karakter die de tekst zo mooi ondersteunen.
Verder zijn de hoofdstukken kort, zorgen kleine illustraties her en der verspreid op de bladzijden voor steeds een andere bladspiegel, is er voldoende variatie in lettertype en zelfs het boekformaat zorgt voor een zeer aangename leeservaring. Niet alleen voor zeeliefhebbers een aanrader, maar ook voor degene die van avontuur houden, van af en toe een filosofische gedachte, van ontroerende familie-liefde en zelfs van wat fantasie.