Wat als je favoriete buurvrouw ineens niets laat weten met je verjaardag en van de aardbol verdwenen lijkt te zijn? Het overkomt Fleur, Zita en Eli. Samen gaan ze op onderzoek. Één van de buren van de drie vrienden zit in een rolstoel. Telkens wanneer er iemand van de kinderen jarig is, wordt de rolstoel versierd en mag de jarige er een ritje mee doen. Het levert de vrouw de troetelnaam “Mama Stoel” op. Op Fleurs verjaardag komt Mama Stoel tegen haar gewoonte in, niet langs. Ook de volgende dagen is ze er niet. Dat ze Fleur vergeten is, is onmogelijk. Er moet iets anders aan de hand zijn, maar wat?

Wat volgt is een heerlijk klassiek avonturenverhaal met drie kinderen die een misdaad oplossen in de hoofdrol. Samen gaan ze op zoek naar Mama Stoel en belanden ze “Jommekesgewijs” van het ene in het mysterie. Ook al word ik bij momenten teruggekatapulteerd naar mijn kindertijd, ik blijf in het nu door de hedendaagse toetsen die toegevoegd zijn. Zo zijn er drones, zeer mondige kinderen, Netflix en 2 papa’s hebben is (gelukkig) geen taboe.

Het verhaal leest vlot, de spanning wordt goed opgebouwd en de acties volgen elkaar aan een hoog tempo op. Hier en daar zitten er wat gebeurtenissen in om het verhaal te rekken, maar storend is dat niet.

Waarom de vrouw in een rolstoel zit, wordt pas op het einde van het verhaal duidelijk. Mama Stoel heeft net als auteur Dirk Nielandt multiple sclerose. De opbrengst van dit boek gaat naar de MS-Liga. Sowieso een mooie actie, maar los daarvan is het ook gewoon een leuk kinderboek voor kinderen vanaf een jaar of 7.