Iets meer zoals een zon

Wanneer je het boek openslaat, merk je dat je niet in een klassiek verhaal terechtkomt. Wel wordt je meegenomen in een gesprek tussen twee personages: Ava en Joeri. Beiden zitten tijdens de zomervakantie binnen, elk in hun eigen kamer – en beiden niet vrijwillig. Ava heeft huisarrest, Joeri voelt zich nergens echt veilig behalve in zijn kamer. Je leest hun gedachten en gevoelens en bent toeschouwer van de groeiende band tussen de twee. Aan de ene kant hebt je de vlotte Ava die honderduit vertelt, maar zichzelf wat verstopt achter mopjes of ontwijkende antwoorden. Daarnaast heb je Joeri, verlegen en voorzichtig. Ze kennen elkaar van vroeger in de basisschool. Maar ze hebben elkaar al een hele tijd niet meer gehoord. Tot een plots eerste bericht van Ava.

De vormgeving van het boek is uniek en speelt een cruciale rol in het vertellen van hun verhaal. De linkerpagina is steeds voor Ava: haar woorden, haar gedachten, haar ongeduld. De rechterpagina is gereserveerd voor Joeri: zijn aarzelende, zoekende woorden die langzaam uitgroeien tot zinnen – en uiteindelijk tot verhalen. Elke bladzijde is rijk geïllustreerd, met unieke visuele elementen voor Ava en Joeri. De illustraties raken het midden van het boek, overschrijden het zelden, maar raken en ondersteunen elkaar. Ze verweven zich op momenten en ondersteunen elkaar waar nodig, net zoals Ava en Joeri dat doen in hun gesprekken.

Dit boek is geschikt voor jongeren vanaf 12 jaar die zich willen herkennen in thema’s als eenzaamheid, veiligheid, mentale veerkracht en het belang van verbinding. Een prachtig vormgegeven en inhoudelijk sterk boek dat terecht genomineerd werd voor de Duitse Literaturpreis Ruhr 2024. Een aanrader voor wie houdt van originele vertelvormen.

De cover, geïllustreerd door Sarah Maus, is een kunstwerk op zich. Een donkere hemel vol witte, gedetailleerde illustraties nodigt je uit om het verhaal binnenin te ontdekken.