Een hond vindt een platgereden konijn. Na lang nadenken en afwegen wat het best te doen, pulkt hij samen met een rat het konijn van het asfalt. Ze bouwen een vlieger en laten het konijn daarmee steeds hoger de lucht in. 

Het eerste wat aan dit boek opvalt, is de leegte. Niet alleen begint het zonder woorden, de illustraties links zijn telkens één enkel voorwerp zonder achtergrond, en rechts bestaat de achtergrond vaak uit niet veel meer dan enkel een groot blauw vlak. Dat geeft het verhaal een uitzonderlijk rustige uitstraling. Daarnaast valt het gebruik van vogelperspectief op, wat een bijzonder verfrissende blik geeft. De pasteltinten laten het boek baden in zachtheid. De figuren ogen alleraardigst, ze zijn bezorgd en gaan teder om met elkaar en met het dode konijn. Een fijngevoelige en zachte humor maakt de zwaarte van het thema lichter. Er wordt meer gesuggereerd dan uitgesproken, wat maakt dat je in gesprek met je kind een eigen interpretatie kan geven aan de gebeurtenissen. Mooi!