Voel de stippen in reliëf, volg de de lijnen met je vinger, aai het zachte fluweel, kom tot rust en val in slaap. 

Niet meer dan acht bladzijden zouden daarvoor nodig zijn. Het kartonboekje is gebaseerd op de theorie van de autonomous sensory meridian response of ASMR. Zo’n 20% van de mensen zou gevoelig zijn voor bepaalde geluiden, beelden of aanrakingen, zoals het tikken van de regen of het dak, potlood op papier, of iemand die je haren kamt. Wie gevoelig is voor ASMR-prikkels krijgt tintelingen op hoofd of rug, wordt rustig en ontspannen, valt mogelijk zelfs makkelijker in slaap. YouTube barst van de ASMR-video’s waarin iemand met een make-up-borstel een microfoon streelt bijvoorbeeld. De uitgeverij lijkt te anticiperen op de 80% die er niet gevoelig voor is met de woorden “Genoeg gespeeld met dit boek? Maak er iemand anders blij mee!” op de achterflap. 

Het boekje is opgebouwd met abstracte vormen, in de kleuren blauw, roze, oranje en zachtgeel. De eerste bladzijde oogt vrij explosief, misschien bedoeld om de overgang te maken van drukte naar rust? Wanneer je je hand over het boek beweegt, voel je kleine en grotere bolletjes. Dat is ook wat je ziet, als een soort vuurwerk, of uiteenspattende bubbels, met de tekst “Plip! Plop!” in zeer grote en vette letters. Op de volgende bladzijden volg je enkele kronkelende lijnen in reliëf. Tot slot kan je twee organische vormen fluweel aaien, en structuurbehang voelen in hartjes. 

De tekst lijkt me overbodig, soms zelfs storend in het proces van tot rust komen. Zo staat het woord “aai” tweemaal in koeien van letters bij de fluweelzachte vlakken. Daarnaast is het taalniveau teleurstellend, bijvoorbeeld in “Negen, tien, kusje hier en kusje daar. Slaap nu maar!”