8+ | 2005
Leuven : Davidsfonds/Infodok
ISBN 90-5908-129-3
FICTIE , 41 p. , €11.5
gebonden
Vind dit boek in je bibliotheek!
waar in de bibliotheek
Lijst boekhandels

De vlecht

Kolet Janssen (auteur) Benjamin Leroy (illustrator)

Het gebeurde omdat Jakob naar beneden keek. Op weg van huis naar school vindt Jakob een vlecht. Hij stapt eroverheen, maar keert die avond terug en neemt hem mee. Hoort de vlecht bij het rossige meisje dat hij zag wegrennen uit het flatgebouw? Gefascineerd gaat hij op zoek naar Anna en ontdekt dat ze bij hem op school zit. Maar Jakob is een eenling en durft het stille, mysterieuze meisje niet zomaar aan te spreken. Wanneer hij haar dan toch leert kennen, gaat voor hem een totaal nieuwe wereld open, want in het gezin van Anna gaat het er heel anders aan toe dan bij hem thuis: kinderen van verschillende vaders, vriendjes van de moeder die elkaar in snel tempo afwisselen, Gino die teveel drinkt en Anna's zusje mishandelt, Anna die zich verantwoordelijk voelt voor het gezin,... Op een dag zoekt ze bij Jakob een toevluchtsoord en hij helpt haar. Een beetje later vertelt ze hem dat ze gaat verhuizen, maar ze belooft hem dat ze op een dag haar vlecht zal komen ophalen. Een dun boekje waarin de schrijfster in korte hoofdstukjes drie totaal verschillende werelden weet te scheppen: het stereotiepe 'gelukkige' en huislijke gezinnetje van Jakob, het gezin van Anna dat leeft in kansarmoede en de school waar beide samenkomen. De personages zijn schitterend uitgewerkt. Door zijn zoektocht naar het meisje dat bij de vlecht hoort, gaat Jakob kijken naar de andere kinderen op de speelplaats. Hij krijgt oog voor de wereld rondom hem en ontdekt dat niet iedereen het even gemakkelijk heeft. Jakob denkt voortdurend aan Anna, voelt zich tot haar aangetrokken en wordt steeds nieuwsgieriger, want wat is er precies met haar vlecht gebeurd? Anna – die op school geen woord zegt - doet enkel wat ze zelf wil. Tussen hen groeit een vreemde en bijzondere vriendschap, want “Anna was geen meisje om gewoon bevriend mee te zijn. Dat paste niet in haar leven.” Het verhaal is mooi en realistisch, vlot verteld in een eenvoudige, maar tevens gevoelige, bijna poëtische taal. Het ernstige onderwerp is op een creatieve manier uitgewerkt en biedt heel wat stof tot nadenken. Originele zwartwittekeningen illustreren de tekst.

Sieglinde Duchateau
Kansarmoede | Kindermishandeling | Vriendschap