De middernachtloper is een boek dat je al beet heeft nog vóór je één woord gelezen hebt. De cover en sprayed edges spreken meteen tot de verbeelding en maken nieuwsgierig. Het boek is best wel stevig qua omvang, maar zodra je ziet dat het van Maren Stoffels is, verdwijnt elke twijfel. Je wéét gewoon dat je eraan moet beginnen. En terecht, want het leest werkelijk als een trein. Voor je het beseft, heb je alle 334 pagina’s verslonden.

Het verhaal start in een klein, pittoresk Engels dorpje. Daar maken we kennis met Sunny die bij haar oma in een cakewinkeltje woont sinds haar ouders overleden zijn. Sunny krijgt het aanbod om Middernachtloper te worden, als een ticketje naar het dodenrijk. Door de ogen van Sunny beleef je een razend spannend avontuur. Haar zoektocht naar haar overleden ouders is best mysterieus. Onderweg ontdek je samen met haar meer dan dat je dacht te vinden.

Dit is een fantastisch boek. Het enige wat me stoorde, is dat het veel te snel voorbij is. Niet alleen omdat ik probleemloos had kunnen blijven lezen, maar ook omdat het einde nogal abrupt aanvoelt. Terwijl het verhaal lange tijd zorgvuldig wordt opgebouwd en alles mooi als puzzelstukjes in elkaar valt, lijkt de ontknoping er plots te zijn. Die is weinig complex en wordt opvallend eenvoudig opgelost in vergelijking met de rest van het boek. Dat neemt gelukkig nauwelijks iets weg van het leesplezier. De middernachtloper blijft een meeslepend, spannend en sfeervol verhaal dat je in één ruk wil uitlezen.