3+ | 2005
Leopold
ISBN 90-258-4598-3
FICTIE , 23 p. , €12.5
gebonden , prentenboek
Vind dit boek in je bibliotheek!
waar in de bibliotheek
Lijst boekhandels
tweedehands boeken

De dag dat ik mijn speen wegdeed

Tamara Bos (auteur) Alex de Wolf (illustrator)

Dit prentenboek vertelt over Lila. Lila is een vierjarige kleuter die zelf al heel wat kan. Ze kan zichzelf aankleden en wel honderd keer achter elkaar omhoog springen op het bed van mama en papa. “Makkelijk - kakkelijk” is dat voor Lila. Er is echter één dingetje dat wat moeilijker loopt en dat is een groot geheim. Op school weet niemand ervan, zelfs de juf niet. Lila kan niet zo goed zonder speen slapen. Maar het moet toch! Mama, papa en ook de tandarts vinden het immers niet zo goed. Loek, de broer van Lila, is twee en hij heeft niet eens een speen! Dus wordt de speen weggegooid en Lila wordt er flink voor beloond. Overdag gaat het goed zonder speen, maar dan wordt het avond … en ook dan blijft Lila dapper. Dat denken mama en papa tenminste, maar ze weten niet dat Lila een geheime speen heeft. De volgende ochtend zijn ze maar wat trots op hun flinke dochter. Lila heeft er wel een beetje buikpijn van. De buikpijn neemt alsmaar toe en nu kan Lila zelfs mét speen niet meer slapen. Door Lila’s hoofd zindert een stemmetje dat “jokkebrok-liegbeest” zingt. ‘Loskomen van je speen’ is inderdaad geen makkelijke klus. Zowel ouders als kinderen zijn vaak op zoek naar een methode om van die speen af te raken. Waar het vaak op neerkomt, is dat het kind ervoor beloond wordt, maar dat het gemis er niet minder om is. Dit thema krijg je in dit kleuterverhaal helemaal uitgewerkt, de herkenbaarheid ervan ligt hoog. Je ervaart dus een realistische benadering, hoewel ik het best moeilijk heb met de beloning die er voor Lila aan vasthangt. Vijf barbiepoppen, dat zegt Lila niets, daarom wordt het een heuse trampoline op haar kamertje! Je zal je als ouder maar wat voor aap voelen staan als je kind net zo’n beloning eist als Lila. Bovendien lijkt het me niet voor de hand liggend dat een vierjarige kleuter beseft dat ze jokt, dat ze daarmee mama en papa ongelukkig maakt en dat dit nu juist de oorzaak is van haar buikpijn. Overvallen emoties als schuld en wroeging een vierjarig kind? Het verhaal werd uitvoerig geïllustreerd. De tekeningen omvatten de tekst en zijn kleurrijk en speels opgevat, als heuse schilderijen van kinderen. Grappig zijn de knuffels van Lila, een beertje en een konijn, die dezelfde emoties als Lila vertonen.

Katrien Reyntjens
Fopspenen